آئین نامه اجرائی قانون موسسات حمل و نقل و تعمیرگاهها و گاراژهای عمومی

هیئت وزیران در جلسه مورخ ۲۴/۴/۴۶ بنا به پیشنهاد شماره ۷۲۳۸/۷ن ـ۴/۳/۴۶ وزارت کشور آئین ‏نامه اجرائی قانون مؤسسات حمل و نقل و تعمیرگاهها و گاراژههای عمومی را مشتمل بر ده فصل و ۸۴ ماده بشرح پیوست تصویب نمودند.

 

وزیر مشاور- دکتر محمود کشفیان

آئین‌ نامه اجرائی قانون مؤسسات حمل و نقل و تعمیرگاهها و گاراژهای عمومی

فصل اول ـ مقررات عمومی

ماده ۱ـ تأسیس بنگاههای مسافربری و باربری یا نمایندگی و یا دفاتر آنها و بارکش شهری و تعمیرگاه ثابت و سیار و اتو شوئی و توقفگاه و گاراژهای عمومی و مغازه برای کرایه دادن اتومبیل و آموزشگاه رانندگی منوط به تحصیل پروانه است که در تهران از شهربانی کل کشور و در شهرستانها از شهربانی های مرکز استان یا شهرستان اخذ میشود و هر یک از بنگاههای مذکور باید دارای مدیر مسئول باشند. مؤسس بنگاه میتواند در صورت واجد بودن شرایط خود مدیرمسئول نیز باشد.

ماده ۲ـ مدیرمسئول بنگاه باید دارای شرایط زیر باشد:
الف ـ نداشتن محکومیت کیفری مؤثر که مستلزم محرومیت از بعض یا تمام حقوق اجتماعی باشد.
ب ـ دارا بودن ۱۸ سال تمام.
پ ـ داشتن سواد خواندن و نوشتن فارسی باندازه رفع احتیاج.
کسانیکه قبل از تصویب این آئین‌ نامه اقدام بتأمین هر یک از بنگاهای مذکور در ماده ۱ نموده باشند از شرط این بند معافند.

ماده ۳ـ مشخصات مدیرمسئول بنگاه بپیوست مدارک زیر باید بشهربانی تسلیم شود.
الف ـ رونوشت مصدق شناسنامه یکبرگ
ب ـ عکس ۴×۶ شش قطعه
پ ـ گواهی حسن پیشینه موضوع بند الف ماده ۲ این آئین‌ نامه.

ماده ۴ـ شهربانی ظرف پانزده روز با بررسی مدارک مذکور در ماده ۳ و بازدید محل و احراز وجود شرایط مندرج در این آئین‌ نامه و جلب موافقت شهرداری اقدام بصدور پروانه کسب خواهد نمود و در غیر اینصورت با ذکر علل عدم صدور پروانه را بدرخواست کننده اعلام خواهد نمود.

ماده ۵ـ پروانه‌های صادره در پایان هر سال باید تمدید شود.

ماده ۶ـ مسئولیت امور بنگاه از نظر مقررات این آئین ‌نامه بعهده مدیر مسئول است.

ماده ۷ـ مدیر مسئول مکلف است صورت اسامی کلیه کارکنان بنگاه را در بدو اشتغال بکار بشهربانی محل تسلیم نماید و هرگونه تغییر و تبدیلی را که در مورد کارکنان و وضع داخلی بنگاه ایجاد میشود ظرف ۴۸ ساعت باداره مذکور اعلام دارد.

ماده ۷ـ مکررـ مدیران مسئول مؤسسات حمل و نقل باید نام و ساعت ورود وخروج رانندگان وسائط نقلیه و مبداء و مقصد و شماره وسیله نقلیه را در دفتر مخصوص ثبت نمایند.

ماده ۸ـ مدیر مسئول مکلف است نرخ های دولتی و شهرداری را رعایت نماید و در معرض دید مشتریان قرار دهد.

ماده ۹ـ نگاهداری بنزین و سایر مواد محترقه و منفجره در انبارها و محوطه بنگاه ها خواه برای مصرف اتومبیل‌ها و خواه جهت حمل آنها ممنوع است مگر با رعایت اصول فنی و ایمنی که احتمال خطر در بین نباشد.

ماده ۱۰ـ کلیه بنگاه ها باید دارای لوله کشی آب و برق و تلفن و توالت و روشوئی و چاه فاضلاب و دستگاه اطفاء حریق و اطاق دفتر مناسب با کار بنگاه باشند.

ماده ۱۱ـ محوطه و کف انبارها و اطاقها و سایر قسمت های بنگاه باید با مصالح ساختمانی از قبیل آسفالت ـ بتون ـ موزائیک و سنگ و نظائر آن فرش شود. و رعایت اصول بهداشت و نظافت در هر موقع بشود.

تبصره (الحاقی ۰۲/۰۳/۱۳۴۹)ـ شهربانی میتواند با توجه باحتیاجات محل و اشکالاتی که در راه انجام شرایط مقرر در این آئین ‏نامه وجود دارد بنگاهها را تا رفع اشکالات موجود و حداکثر تا سه سال از انجام بعضی از این شرایط معاف دارد‌.

فصل دوم ـ بنگاههای مسافربری

ماده ۱۲ـ اجازه تأسیس بنگاه مسافربری با اتوبوس در تهران مشروط بداشتن پنج دستگاه اتوبوس ملکی است. مدل این اتوبوس‌ها نباید بیش از پنج سال از مدل سال عقب تر باشد.
بنگاه های مسافربری تهران که در تاریخ تصویب این آئین نامه کمتر از دهسال سابقه کار دارند با داشتن سه دستگاه اتوبوس ملکی و آنهائیکه بیش از دهسال سابقه کار دارند با داشتن دو دستگاه اتوبوس ملکی میتوانند به کار خود ادامه دهند مشروط به اینکه مدل اتوبوس‌های آنها بیش از پنجسال از مدل سال عقب نباشد.

ماده ۱۳ـ از تاریخ تصویب این آئین ‌نامه صدور پروانه تأسیس بنگاه مسافربری با اتوبوس در شهرستانها منوط بداشتن سه دستگاه اتوبوس است که مدل این اتوبوس ها نباید بیش از پنج سال از مدل سال عقب باشد، بنگاه های مسافربری شهرستانها که در تاریخ تصویب این آئین ‌نامه کمتر از ده سال سابقه کار دارند با داشتن دو دستگاه اتوبوس ملکی و آنهائیکه بیش از دهسال سابقه کار دارند با داشتن یکدستگاه اتوبوس ملکی میتوانند بکار خود ادامه دهند بشرط آنکه مدل این اتوبوس ها بیش از پنج سال از مدل سال عقب نباشد.

ماده ۱۴ـ هر بنگاه مسافربری با اتوبوس باید محوطه ای بمساحت لااقل پانصد مترمربع که حداقل سیصد متر مربع آن بعنوان محوطه آزاد برای توقف و حرکت اتوبوس ها اختصاص یابد در اختیار داشته باشد. مراد از محوطه آزاد محدوده ایست که اتوبوس ها در آن توقف و حرکت مینمایند. راهروها و حیاط خلوت جزء محوطه آزاد محسوب نیست.

ماده ۱۵ـ بنگاه مسافربری با اتوبوس باید دارای اطاق انتظار و انبار توشه مسافرین باشد.

ماده ۱۶ـ تعیین ظرفیت اتوبوس‌های مسافربری و همچنین تعیین نوع و فاصله صندلی‌ها و ارتفاع اطاق و سایر مشخصات آنها با توجه بدرجه بندی اتومبیل‌ها طبق آئین ‌نامه ای خواهد بود که از طرف شهربانی کل کشور پیشنهاد و بتصویب وزیر کشور برسد.

ماده ۱۷ـ حرکت اتوبوس های مسافربری بدون داشتن برگ معاینه ممنوع است و شهربانی میتواند از حرکت این قبیل اتوبوس ها جلوگیری نماید.
مدیران مؤسسات مسافربری و سایر اشخاصی که با اتوبوس مسافر میبرند مکلفند در مواعدی که شهربانی اعلام میکند اتوبوس ها را برای معاینه ارائه کنند و برگ معاینه دریافت دارند.
الصاق برگ معاینه بشیشه جلو اتوبوس‏های مسافربری الزامی است.

ماده ۱۸ـ نام هر بنگاه مسافربری باید روی بدنه اتوبوس در محل هائی که شهربانی کل کشور تعیین میکند نوشته شود.

ماده ۱۹ـ حمل مواد محترقه و منفجره و جنازه و احشام و مواد و اشیائی که مخل آسایش مسافرین یا منافی نظافت و بهداشت عمومی باشد بوسیله اتوبوس مسافربری ممنوع است.

ماده ۲۰ـ بنگاه های مسافربری نباید از معابر عمومی بعنوان محل مسافرگیری و حمل بار استفاده نمایند.

ماده ۲۱ـ حمل بار غیر از توشه مسافرین بوسیله اتوبوس مسافربری ممنوع است.

ماده ۲۲ـ نصب برچسب با قید شماره بلیط مسافرت بهر یک از قطعات توشه مسافر الزامی است

ماده ۲۳ـ رانندگی اتوبوس بیش از ده ساعت در یک شبانه روز برای هر راننده ممنوع است.
مدیران مسئول بنگاه ها موظفند برای مسافرت هائی که مستلزم بیش از ده ساعت رانندگی با سرعت مجاز د یک شبانه روز است راننده کمکی پیش بینی نمایند.

ماده ۲۴ـ مدیر بنگاه مسافربری با اتوبوس موظف است برای رانندگان و کمک رانندگان و شاگرد رانندگان لباس یک شکل خدمت تهیه نماید.

ماده ۲۵ـ مدیران بنگاه های مسافربری با اتوبوس موظفند هرگاه اتوبوسی در بین راه بهر علتی از کار بازماند در اسرع اوقات و بدون ایجاد هزینه اضافی برای مسافرین وسیله ادامه مسافرت آنها را فراهم نمایند.

ماده ۲۶ـ بنگاههای مسافربری با اتوبوس موظفند بمسافرین بلیت تسلیم نمایند. در بلیت مسافرت باید نام بنگاه ـ شماره بلیت ـ مبدأ ـ مقصد ـ درجه اتوبوس ـ شماره و ردیف صندلی ـ مبلغ کرایه ـ ساعت حرکت و شماره برچسب توشه صاحب بلیط قید شود.

تبصره ـ مدیر مسئول بنگاه مکلف است برای مسافران بین راه به تعداد لازم بلیط سفید ممهور به مهر بنگاه در اختیار راننده قرار دهد. رانندگان اتوبوس و مینی بوس موظفند طبق مفاد این ماده برای مسافران بین راه بلیط صادر و تسلیم نمایند.

 

ماده ۲۷ـ مدیر مسئول بنگاه مکلف است مسافرین خود را به ترتیبی که وزارت کشور مقرر میدارد بیمه نماید حرکت وسائل نقلیه بدون بیمه نامه ممنوع است و شهربانی از ادامه کار این قبیل وسائل نقلیه جلوگیری خواهد نمود.

ماده ۲۸ـ بنگاههای مسافربری با اتوبوس موظفند هرگاه مسافری تا موقع حرکت اتوبوس انصراف خود را از مسافرت اعلام نماید مبلغ پرداخت شده بابت بلیت مسافرت را با کسر ده درصد مبلغ کرایه بمسافر مسترد دارند مگر در صورتی مسافر تقاضای تمدید بلیت مسافرت را بنماید که در اینصورت بلیت بدون دریافت مبلغ اضافه تمدید خواهد شد. چنانچه مسافر پس از حرکت اتوبوس مراجعه نماید بهای بلیط با کسر پنجاه درصد (۵۰%) بمسافر مسترد خواهد گردید.
بنگاه های مسافربری موظفند مفاد این ماده را در پشت بلیت های مسافرت درج نمایند.

ماده ۲۹ـ کسانیکه بخواهند در تهران یا شهرستانها بنگاه مسافربری یا سواری یا استیشن تأسیس نمایند باید لااقل دارای پنج دستگاه اتومبیل ملکی باشند و مدل این اتومبیل‌ها نباید بیش از پنج سال از مدل سال عقب باشد.
بنگاههای مذکور باید برای توقف اتومبیل‌های خود به تشخیص شهربانی توقفگاهی متناسب با تعداد اتومبیل- های خود در اختیار داشته باشند.

ماده ۳۰ـ مقرراد مواد ۱۹ـ۲۰ـ۲۱ـ۲۲ـ۲۵ـ۲۶ـ۲۷ـ۲۸ آئین ‌نامه شامل بنگاههای مسافربری با سواری و استیشن نیز خواهد بود.

ماده ۳۱ـ بنگاههای مسافربری موظفند در وقت مقرر که در بلیت قید شده مسافرین را حرکت دهند.

ماده ۳۲ـ رانندگان بنگاههای مسافربری مکلفند هر سه ماه یکمرتبه از مرجعی که شهربانی تعیین نماید گواهی عدم ابتلاء به بیماری هائی که منافی با ایمنی رانندگی است اخذ و ارائه نمایند و همچنین کمک رانندگان و شاگرد رانندگان مکلفند هر شش ماه گواهی تندرستی دریافت و ارائه دهند.
مدیران بنگاههای مسافربری با اتوبوس باید از بکار گماردن کسانیکه فاقد گواهی تندرستی بوضع این ماده باشند خودداری نمایند.

ماده ۳۳ـ دارندگان پروانه بنگاه های مسافربری میتوانند در هریک از نقاط کشور که لازم بدانند با رعایت مقررات انتظامی و سایر مقررات محل برای بنگاه خود نمایندگی تأسیس کنند. تأسیس نمایندگی بنگاه مسافربری برای سایر اشخاص منوط باین است که مدیر نمایندگی دارای شرایط مذکور در ماده ۲ این آئین‌ نامه بوده و علاوه بر مدارک مندرج در ماده ۳ موافقت نامه دارنده پروانه بنگاه مربوط را ضمیمه درخواست خود نمایند و از شهربانی محل پروانه تحصیل کنند.

ماده ۳۴ـ نمایندگی‌ها باید در حدود امکانات محلی دارای اطاق دفتر برای فروش بلیط و اطاق انتظار و تلفن و برق و آب و توالت و روشوئی و وسائل اطفاء حریق و ایمنی باشند.

ماده ۳۵ـ نمایندگی‌ها در تهران و مراکز استانها و شهرستانهای درجه یک باید محوطه آزاد اسفالت‌های با مسافت حداقل سیصد مترمربع جهت پیاده و سوار کردن مسافرین داشته باشند وسعت این محوطه در نمایندگی سایر شهرها نباید ازیکصد و پنجاه متر مربع کمتر باشد.

فصل سوم ـ بنگاههای باربری

ماده ۳۶ـ بنگاه های باربری که در تهران تأسیس میشوند باید حداقل دارای پنج دستگاه کامیون ملکی باشند که ظرفیت هریک از آنها کمتر از چهار تن نباشد بنگاههائی که در تاریخ تصویب این آئین ‌نامه تا دهسال سابقه کار دارند با داشتن دو دستگاه کامیون ملکی هر یک بظرفیت حداقل چهار تن میتوانند بکار خود ادامه دهند.
داشتن کامیون ملکی برای بنگاه هائی که بیش از ده سال سابقه کار دارند الزامی نیست.

ماده ۳۷ـ تعیین تعداد کامیونهای ملکی لازم برای بنگاه باربری در شهرستانها با شهربانی کل کشور خواهد بود که در هر حال از تعداد مقرر در ماده قبل بیشتر نخواهد بود.

ماده ۳۸ـ بنگاه های باربری باید محوطه متناسب با تعداد کامیونهای خود در اختیار داشته باشند. شهربانی کل کشور میتواند در شهرهائی که مقتضی بداند حداقل مساحت محوطه لازم را تعیین و اعلام نماید.

ماده ۳۹ـ محوطه بارگیری کامیونها باید در حدود امکانات محلی دارای دفتر ـ انبارهای مسقف ـ وسائل آتش نشانی و ایمنی ـ وسائل بارگیری و تخلیه بار و دارای چاه فاضلاب و توالت و روشوئی باشد.

ماده ۴۰ـ بارگیری و بار اندازی در معابر عمومی و پیاده‌روها ممنوع است.

ماده ۴۱ـ حمل مواد محترقه یا منفجره با تأمین وسائل ایمنی منوط باجازه شهربانی مبدأ حمل است.

ماده ۴۲ـ رانندگان وسائل نقلیه باری باید هر سه ماه یکبار برای معاینه فنی وسیله نقلیه خود بشهربانی مراجعه و برگ معاینه دریافت نمایند. برگ معاینه باید به شیشه جلو وسیله نقلیه باری الصاق شود. رانندگی وسائل نقلیه ای که برگ معاینه نداشته باشد ممنوع است.

ماده ۴۳ـ تحویل کالا از طرف بنگاه باربری به راننده و بالعکس باید طبق بارنامه ای انجام گیرد که برطبق مقررات مربوط بصدور برنامه تنظیم و صادر شده باشد.

ماده ۴۴ـ بنگاه های باربری مکلفند در موعد مقرر کالا را بمقصد برسانند.

ماده ۴۵ـ در کامیونهای حامل اغنام و احشام منحصر سوار کردن محافظ روی کامیون بلامانع است.

ماده ۴۶ـ مقررات مواد ۳۲ و ۳۳ این آئین‌ نامه باستثناء داشتن اطاق انتظار در مورد بنگاه های باربری و نمایندگی آنها باید اجرا شود.

ماده ۴۷ـ نمایندگی‌ها باید دارای محوطه اسفالته ای با مساحت مناسب برای بارگیری و باراندازی و وسایل مخصوص حمل بارهای سنگین و سکو در اختیار داشته باشند.

ماده ۴۸ـ دارندگان پروانه بنگاههای باربری میتوانند برحسب احتیاج دفتر صدور بارنامه دائر نمایند.

ماده ۴۹ـ بنگاههای بارکش شهری که در تهران تأسیس میشوند بایستی حداقل دو دستگاه کامیون دو تن ویا پنج دستگاه وانت یک تنی ملکی داشته باشند ولی بنگاههای بارکش شهری تهران که در تاریخ تصویب این آئین‌ نامه اشتغال بکار دارند میتوانند با داشتن دو دستگاه کامیون دو تنی ویا سه دستگاه وانت یک تنی ملکی بکار خود ادامه دهند.

ماده ۵۰ـ بنگاههای بارکش شهری در شهرستان ها تأسیس می‌ شوند باید حداقل یکدستگاه کامیون دو تنی یا دو دستگاه وانت یک تنی ملکی داشته باشند.
بنگاههای بارکش شهری شهرستان ها که در تاریخ تصویب این آئین ‌نامه اشتغال بکار دارند میتوانند با داشتن یکدستگاه وانت یک تنی ملکی بکار خود ادامه دهند.

ماده ۵۱ـ بنگاههای بارکش شهری باید توقفگاه متناسب با تعداد بارکش‌های خود در اختیار داشته باشند.

فصل چهارم ـ اتوشوئی

ماده ۵۲ـ اتوشوئی محلی است که در آن شستشو و تنظیف اتومبیل و تعویض روغن و روغنکاری انجام میگیرد.

ماده ۵۳ـ هر اتوشوئی باید مجهز بوسائیل شستشو و کمپرسور و فاضلاب و محل سرپوشیده برای شستشو باشد که بدنه و کف آن با کاشی یا مصالح دیگر ساختمانی غیر از قابل نفوذ آب و قابل تنظیف پوشیده شود و مجموع مساحت اتوشوئی باید حداقل در حدود سیصد مترمربع باشد.

ماده ۵۴ـ مدیر هر اتوشوئی مکلف است بمحض تحویل گرفتن اتومبیل رسید حاکی از مشخصات آن و ساعت و روز تحویل بآورنده بدهد.

ماده ۵۵ـ مدیر اتوشوئی مسئول حفظ وسائل نقلیه ای است که جهت شستشو آورده می‌شود.

فصل پنجم ـ تعمیرگاه (اتوسرویس)

ماده ۵۶ـ تعمیر گاه محلی است که در آن معایب و نواقص وسائل نقلیه موتوری تشخیص و مرتفع میگردد و علاوه بر آن مجاز است شستشوی وسائل نقلیه موتوری و تعویض روغن و روغنکاری را نیز انجام دهد.

ماده ۵۷ـ تعمیرگاه باید دارای مساحتی حداقل در حدود ۵۰۰ مترمربع و دارای واحدهای مکانیکی الکتریکی ـ گلگیرسازی و نقاشی باشد ـ سایر مشخصات و وسائل و تجهیزات لازم برای شستشو و تعمیرات وسائل ‌نقلیه از طرف شهربانی کل کشور تعیین خواهد شد.

ماده ۵۸ـ محل هر گونه عملیات تعمیر اتومبیل و گلگیرسازی اعم از اینکه زیرزمین یا روی زمین باشد باید مطابق اصول فنی با پوشش مخصوصی که از انتشار صدا بخارج از محل گلگیرسازی جلوگیری نماید ساخته شود. تعمیرگاههای مجازیکه قبل از تصویب این آئین ‌نامه تأسیس شده اند باید ظرف مدت شش ماه محل گلگیرسازی خود را مطابق دستور فوق مجهز سازند والا از ادامه کار گلگیرسازی آنها جلوگیری بعمل خواهد آمد و بهر صورت نحوه کاریکه مؤسسات مووضع این آئین نامه باید طوری باشد که برای همسایگان ایجاد مزاحمت ننماید والا نسبت به تعطیل کار مؤسسات مزبور طبق بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون اصلاح پاره ای از مواد و الحاق مواد جدید بقانون شهرداری اقدام خواهد شد.

ماده ۵۹ ـ تعمیرگاههای مجازی که قبل از تصویب این آئین ‌نامه تأسیس شده اند با داشتن محوطه اسفالته و جایگاه شستشوی پوشیده شده از کاشی یا سایر مصالح مشابه برای حداقل یک اتومبیل ویک چال ویک ریل برای زیرشوئی ویک دستگاه جک بالارونده می‌توانند به کار خود ادامه دهند.

ماده ۶۰ ـ تعمیرگاه سیار واحد فنی متحرکی است که هنگام ضرورت در رفع سیاست و نواقص وسائل نقلیه موتوری اقدام مینماید و باید دارای دفتر ثابت بوده و پروانه لازم از شهربانی تحصیل نماید.

ماده ۶۱ ـ مدیران مسئول تعمیرگاهها و کارگاههای رنک کاری اتومبیل در مواقع تغییر رنک تمام یا قسمتی از وسائط نقلیه مکلفند ظرف ۴۸ ساعت مراتب را با ذکر مشخصات کامل وسیله نقلیه بشهربانی محل اطلاع دهند.

فصل ششم ـ توقفگاه (پارکینگ)

ماده ۶۲ـ توقفگاه محلی است که منحصراً اختصاص بتوقف وسائل نقلیه کوچک و اتومبیلهای سواری ـ استیشن ـ وانت در تمام ساعات شبانه روز دارد و باید حداقل گنجایش ۱۵ دستگاه اتومبیل را داشته باشد.
محوطه توقفگاه باید اسفالته و دارای روشنائی کافی و محل ورود و خروج اتومبیل‌ها بعرض لااقل سه متر باشد. برای توقفگاههائی که پس از تصویب این آئین ‌نامه تأسیس خواهند شد محل ورود و خروج جداگانه بعرض هریک حداقل سه متر ضروری است. محوطه توقفگاه باید برابر اصول فنی که از طرف شهربانی تعیین میشود خط کشی و علامتگذاری شود.

ماده ۶۳ـ توقفگاه مجاز به تعمیر و شستشوی وسائل نقلیه و حمل و نقل مسافر و بار نمیباشد.

ماده ۶۴ـ برای توقفگاه هائی که در سطح زمین نباشند داشتن راهرو شیب دار الزامی است.

فصل هفتم ـ گاراژ عمومی

ماده ۶۵ـ گاراژ عمومی محلی است که در مناطق تعیین شده از طرف شهربانی کل کشور در هر شهر برای توقف انواع وسائل نقلیه موتوری ایجاد میشود.

ماده ۶۶ـ محوطه گاراژ عمومی باید محصور و اسفالته بوده و برابر اصول فنی خط کشی و علامت گذاری شود.

ماده ۶۷ـ گاراژهای عمومی که از این تاریخ تأسیس میشوند باید دارای دو در هریک بعرض لااقل سه متر و یا یک در بعرض حداقل پنج متر برای ورود و خروج وسائل نقلیه باشند.

فصل هشتم ـ مقررات مربوط به کرایه دادن اتومبیل

ماده ۶۸ـ اشخاصی که بخواهند برای کرایه دادن اتومبیل بنگاه تأسیس نمایند باید لااقل سه دستگاه اتومبیل سواری ملکی داشته باشند. مدل اتومبیلهای این بنگاهها در هیچ موقع نباید ییش از چهار سال از مدل سال عقب باشد. بنگاههای مذکور میتوانند اتومبیلها را با راننده یا بدون راننده کرایه دهند.

ماده ۶۹ـ صاحبان بنگاههای کرایه اتومبیل ملزمند اتومبیلهای بنگاه را در توقفگاهها متوقف سازند.

ماده ۷۰ـ اتومبیل های این قبیل بنگاهها باید ماهیانه مورد معاینه کاردان فنی شهربانی قرار گیرد و مدیر بنگاه حق ندارد اتومبیلهای فاقد کارت معاینه معتبر را در اختیار اشخاص بگذارد یا مورد استفاده قرار دهند:

ماده ۷۱ـ بنگاه باید دارای دفتری باشد که مشخصات وسائل نقلیه و ساعات خروج و ورود اتومبیلها و نام و نشان کامل استفاده کنند گان و در صورتیکه اتومبیل با راننده کرایه داده شده باشد نام و نشان راننده هنگام تحویل و تحول وسیله نقلیه در آن ثبت شود.

ماده ۷۲ـ تعلیم رانندگی با این قبیل وسائل نقلیه ممنوع است.

ماده ۷۳ـ مدیران بنگاههای مذکور باید تعرفه رسمی کرایه را بزبانهای فارسی ـ انگلیسی و فرانسه چاپ و در معرض دید مشتریان قرار دهند.

ماده ۷۴ـ مدیران بنگاههای کرایه اتومبیل مکلفند رانندگانی را بکار گمارند که دارای گواهینامه پایه دوم همگانی باشند.

 

ماده ۷۵ـ مؤسساتی از قبیل هتل‌ها ـ متل‌ها و مؤسسات جهانگردی که بخواهند اتومبیلهای مخصوصی برای استفاده مشتریان خود در اختیار داشته باشند باید مقررات این فصل را باستثنای شرط داشتن سه دستگاه اتومبیل ملکی رعایت نمایند.

 

فصل نهم ـ آموزشگاههای رانندگی

 

ماده ۷۶ـ هریک از آموزشگاههای رانندگی باید حداقل در تهران سه دستگاه و در مراکز استانها دو دستگاه و در شهرستانها یک دستگاه اتومبیل مخصوص تعلیم رانندگی با دو کلاج و دو ترمز و آینه ای که برای مربی و هنرآموز هر دو قابل استفاده باشد در اختیار داشته باشند. مدل این اتومبیل ها نباید بیش از پنج سال از مدل سال عقب باشد.

 

تبصره۱ـ تأسیس شعب آموزشگاهها نیز تابع شرایط تأسیس آموزشگاهها خواهد بود.

 

تبصره ۲ـ هرگاه آموزشگاههای تعلیم رانندگی در حوزه استحفاظی ژاندارمری تاسیس گردند در این صورت مقررات بند‌های ۱ و ۲ و ۳ این ماده تحت نظر شهربانی اجرا خواهد شد.

 

تبصره ۳ ـ آموزشگاههای موجود که دارای پروانه رسمی هستند باید ظرف یکسال از تاریخ صدور این تصویبنامه وضع خود را حسب مورد با شرایط فوق تطبیق دهند در غیر اینصورت طبق مقررات از ادامه کار آنها جلوگیری خواهد شد.

 

ماده ۷۷ـ آموزشگاههای رانندگی باید تجهیزات لازم برای آموزش رانندگی و سالنی بگنجایش حداقل ۲۰ نفر برای آموزش آئین‌ نامه و آموزش فنی موتور و قطعات منفصل انواع موتور و مقاطع آن ها و همچنین محوطه ای در حدود یکهزار مترمربع در اختیار داشته باشند.

 

ماده ۷۸ـ نوشتن نام آموزشگاه در طرفین بدنه اتومبیلهای تعلیماتی و نصب تابلوی آن روی طاق این اتومبیلها و سپر عقب آنها الزامی است تابلوی روی طاق بصورت مربع مستطیل بطول یکمتر و عرض چهل سانتیمتر با زمینه زرد است که روی آن باید نام آموزشگاه با خط درشت مشکی نوشته شود. تابلوی روی سپر عقب بصورت مثلث متساوی الاضلاعی است که هر ضلع آن بطول چهل سانتیمتر و با زمینه قرمز خواهد بود و روی آن با شبرنک سفید باید نوشته شود «تحت تعلیم رانندگی».

 

ماده ۷۹ـ آموزشگاههای رانندگی موظفند قرار داد با هنرآموز را در دو نسخه تنظیم نمایند که یک نسخه آن بهنرآموز تسلیم میشود و نسخه دیگر باید در دفتر آموزشگاه نگهداری شود.

 

ماده ۸۰ـ مربیان آموزشگاههای رانندگی باید واجد شرایط زیر بوده و پروانه مخصوصی از شهربانی اخذ نمایند.
الف ـ گواهی نامه پایه دو همگانی داشته باشند.
ب ـ کمتر از ۲۵ سال تمام نداشته باشند.
پ ـ فاقد سوء پیشینه کیفری باشند.
ت ـ امراض مسری و نقص عضویا امراضی که منافی با ایمنی رانندگی باشد بتشخیص مرجعی که از طرف شهبانی معرفی میشود نداشته باشد.
ث ـ از طرف مدیر آموزشگاه مربوط کتباً بشهربانی معرفی شود.

 

تبصره ـ شهربانی برای مربیان تعلیم رانندگی پروانه مخصوص تعلیم صادر خواهد کرد. مدت اعتبار این پروانه یک سال بوده و هرگاه مربی فاقد یکی از شرایط مذکور در بند‌های ‌الف ـ ب ـ هـ گردد. شهربانی پروانه صادره را نسبت به بقیه مدت لغو خواهد نمود. پروانه مذبور پس از انقضاء مدت معینه با توجه به شرایط فوق قابل تمدید است.

 

فصل دهم ـ مقررات جزائی

 

ماده ۸۱ ـ متخلفین از مواد ۱۸ ـ ۲۲ ـ ۲۶ و ۷۸ به ۲۰۰ ریال تا ۲۰۰۰ ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد.

 

ماده ۸۲ ـ متخلفین از مواد ۵ ـ ۷ ـ ۱۰ ـ ۱۱ ـ ۲۱ ـ ۲۴ ـ ۲۷ ـ ۲۸ ـ ۳۱ ـ ۳۳ ـ ۳۸ ـ ۴۱ ـ ۴۲ ـ ۴۳ ـ ۴۴ ـ ۵۱ ـ ۶۲ ـ ۶۳ ـ ۶۶ ـ ۶۸ ـ ۶۹ ـ ۷۱ و ۷۳ به ۵۰۰ ریال تا ۳۵۰۰ ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد.

 

ماده ۸۳ ـ متخلفین از مواد ۸ ـ ۹ ـ ۱۴ ـ ۱۵ ـ ۱۶ ـ ۱۷ ـ ۱۹ ـ ۲۰ ـ ۲۳ ـ ۲۵ ـ ۳۴ ـ ۳۵ ـ ۳۹ ـ ۴۰ ـ ۴۶ ـ ۴۷ ـ ۵۲ ـ ۵۴ ـ ۵۸ ـ ۶۱ ـ ۶۴ ـ ۶۷ ـ ۷۰ ـ ۷۲ ـ ۷۴ ـ ۷۷ و ۷۹ به ۱۰۰۰ ریال تا ۵۰۰۰ ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد.

 

ماده ۸۴ـ وظائفی که در این آئین ‌نامه بعهده شهربانی محول شده در نقاطی که شهربانی تأسیس نشده باشد بعهده ژاندارمری محل خواهد بود.
(این آئین‌ نامه در جلسه مورخ ۲۴/۴/۴۶ هیئت وزیران بتصویب رسیده است).