عنوان: تأثیر مصلحتِ طفل در دعوایِ حضانت

پیام: در دعوایِ حضانت، یکی از عوامل تأثیرگذار، رعایتِ مصلحتِ طفل است بنابراین حتی اگر صلاحیتِ پدر، برای حضانت محرز باشد، ممکن است زندگی طفل با مادر، به مصلحت وی باشد.


مستندات: تبصره ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی

شماره دادنامه قطعی :
۹۳۰۹۹۷۰۲۲۰۲۰۰۹۴۴
تاریخ دادنامه قطعی :
۱۳۹۳/۰۶/۰۴
گروه رأی:
حقوقی

رأی دادگاه بدوی

در خصوص درخواست خانم ز.س. فرزند ف. به طرفیت آقای ح.س. فرزند ن. به خواسته صدور دستور موقت حضانت فرزند مشترک خود با خوانده آقای ح.س. (فرزند مشترک بنام ع.) دادگاه پس از احراز رابطه زوجیت خواهان و عدم امکان حضانت مشترک و واگذاری اولویت حضانت اطفال بنام ع. به مادر(خواهان) خواسته خواهان را وارد دانسته با استناد به مواد ۳۲۰، ۳۱۵، ۳۱۰ و ۳۲۵ آیین دادرسی مدنی و ۱۱۶۹ قانون مدنی دستورموقت مبنی بر واگذاری حضانت طفل موضوع پرونده به خواهان صادر و اعلام می نماید این دستور مستقلاً قابل اعتراض نیست و پس از تأیید رئیس حوزه قضایی و ابلاغ به خوانده فوراً قابل اجرا می باشد.
رئیس شعبه ۲۵۴ دادگاه عمومی  خانواده تهران- اکبری

 

در خصوص دادخواست خواهان خانم ز.س. فرزند ف. با وکالت آقایان س.خ. و ن.ق. به طرفیت خوانده آقای ح.س. فرزند ن. با وکالت آقای ع.الف. به خواسته حضانت فرزند مشترک بنام ع.، دادگاه با عنایت به مطالعه محتویات پرونده، اظهارات وکلای زوجه (خواهان) ملاحظه تحقیقات واحد مددکاری به شرح صفحات ۱۴ و ۱۵ پرونده و نظریه دکتر ف.س. متخصص روانشناسی بالینی و اینکه فرزند مشترک از مدرسه به لحاظ ترس از پدرش فراری شده و نزد مادر خود رفته و زوجین هم از همدیگر جدا زندگی می نمایند دادگاه دعوی خواهان را حسب نظریه واحد مددکاری و واحد مشاوره مستقر در مجتمع به کیفیت مطروحه وارد تشخیص مستنداً به تبصره ماده ۱۱۶۹ و ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی به لحاظ مصلحت طفل حضانت به خواهان (مادر) واگذار به پدر اذن داده می شود تا هر هفته به مدت بیست و چهار ساعت از عصر پنجشنبه تا عصرجمعه فرزند مشترک را ملاقات نماید. رأی صادره حضوری ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه های محترم تجدیدنظر مرکز استان تهران می باشد.
رئیس شعبه ۲۵۴ دادگاه عمومی خانواده تهران- اکبری

 

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی آقای ح.س. به طرفیت خانم ز.س. از دادنامه شماره۱۵۵-۲۸/۲/۹۰ تصدیری از شعبه۲۵۴ دادگاه خانواده تهران که به موجب آن حضانت فرزند مشترک بنام ع.س. متولد ۱۴/۶/۷۹ از نامبرده سلب و به مادر طفل (تجدیدنظر خوانده) واگذار گردیده است موجه وارد تشخیص داده نمی شود زیرا اگرچه صلاحیت پدر بر امر حضانت محرز و مسجل است و با عنایت به وضعیت افت روحی کودک بعد از واگذاری به پدر و مصلحت نامبرده در وضعیت حاضر جهت زندگی مشترک با مادر از جهات تجدیدنظرخواهی را که با هیچ یک از شقوق احصاء شده در ماده ۳۴۸ از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی منطبق ندانسته و دادنامه تجدیدنظر خواسته را که با رعایت اصول و موازین قانونی اصدار یافته است و ایراد و اعتراض موجه و مدللی که موجبات نقض آن را فراهم نماید به عمل نیامده است به استناد ماده ۳۵۸ از قانون مرقوم ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تأیید و استوار می گرداند. رأی صادره قطعی است.
مستشاران شعبه۲۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
صلاتی ـ میرغفاری
رأی دادگاه
درمورد درخواست اعاده دادرسی آقای ح.س. به طرفیت همسرش خانم ز.س. از دادنامه قطعی شماره۰۰۶۱۳ مورخ۱۸/۴/۹۰ این شعبه که به موجب آن دادنامه بدوی ۱۵۵ مورخ ۲۸/۲/۹۰ شعبه ۲۵۴ دادگاه خانواده تهران متضمن سلب حضانت فرزند مشترک ع. ۱۱ ساله از وی و تفویض آن به مادرش تأیید و قطعی گردیده دادگاه نظربه مستندات ابرازی زوج به ویژه نظریه۳۱۶۶/۳۱/۱ مورخ ۲۶/۲/۸۹ پزشکی قانونی منطقه مرکزی تهران و نظریه۸۹/۷۹۹/۳۳/۱۲ مــــورخ۲۵/۵/۸۹ هیئت کمیسیون پزشکی قانونی که مشارالیه را فاقد اختلالات روحی و جنون دانسته و بر توانائی وی بر حضانت و نگهداری فرزندش تأکید کرده اند دادگاه موجبی برای سلب حضانت فرزند از پدر ندیده و با وارد دانستن اعاده دادرسی و دلایل ابرازی وی به استناد ماده ۴۳۸ قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه مورد اعاده دادرسی را نقض و به استناد ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی حکم بر حضانت فرزند مشترک ع. توسط پدر صادر و اعلام می دارد این حکم به موجب ماده ۱۱۷۴ همین قانون مانع ملاقات مادر با فرزندش و فرزند با مادرش به مدت۶۲ ساعت در هفته از ساعت۱۷ روز چهارشنبه لغایت ۷ صبح شنبه نخواهدشد. رأی دادگاه به استناد ماده ۳۶۵ قانون آیین دادرسی مدنی قطعی است .
مستشاران شعبه۲۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
سیفی ـ نحوی
رأی دادگاه
در این پرونده خانم ز.س. راجع به حضانت فرزندش بنام ع.س. که به موجب دادنامه قطعی شماره ۹۰۰۹۹۷۰۲۲۲۶۰۱۹۸۶ مورخ ۱۴/۲/۱۳۹۰ شعبه محترم ۲۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران که به آقای ح.س. با وارد دانستن اعاده دادرسی واگذار و در این خصوص درخواست اعمال ماده ۱۸ اصلاحی قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب که با اعلام اشتباه هیئت بررسی به شماره ۲۴۲۷ به ریاست محترم قوه قضاییه اعلام و مرقومه ریاست محترم قوه مبنی بر تجویز اعاده دادرسی در رسیدگی به درخواست خانم ز.س. در شعبه هم عرض پرونده به این شعبه ارجاع گردیده است دادگاه با تعیین وقت رسیدگی از طرفین دعوت و استماع اظهارات متقاضی که اظهار داشته چون فرزندم در کنار من در آرامش و آسایش است و ازنظر اخلاقی و تحصیلی هیچ موردی ندارد چراکه در اجرای حکم حضانت فرزندم بارها از منزل پدری فرار کرد و مدرسه را رها کرده بود پاسخ آقای ح.س. بر اینکه در کمال صحت مزاح بوده و چند بار به کمیسیون پزشکی معرفی و پزشکی قانونی سلامت روحی و روانی نامبرده تأیید گردیده است دادگاه با مداقه در اوراق و محتویات پرونده صرف نظر از اینکه بعد از چند ماه فرزند مشترک از مدار حضانت خارج و با اراده خود می تواند با هریک از والدین اعم از پدر یا مادر زندگی کند اما در موقعیت فعلی آنچه که مدنظر قانون گذار در تبصره الحاقی به ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی بوده زمانیست که بعد از ۷ سالگی والدین چه قبل یا چه بعد از طلاق راجع به تعیین حضانت طفل باهمدیگر اختلاف حاصل نمایند که در مانحن فیه با تشخیص مصلحت طفل حضانت کودک با در نظر گرفتن شرایط روحی و روانی و اینکه از بدو تولد با مادر زندگی کرده و در دوران مفارقت جسمانی زوجین و حتی بعد از طلاق نیز فرزند مشترک با مادر بوده و گزارشات و محتویات پرونده حاکی از آنست که در مدتی که طفل با مادر بوده دچار افت تحصیلی نبوده و مشاوره نیز مطلب فوق را تأیید و تصدیق نموده است و مبنای تشخیص مصلحت طفل توسط دادگاه محترم بر همین اصل استوار است کما اینکه سلامت روحی روانی پدر طفل نیز غیرقابل انکار است و توجه همکاران محترم قضایی شعبه محترم ۲۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران معطوف به این نکته بوده اما با توجه به محتویات پرونده و اوضاع و احوال منعکس در آن و اینکه فرزند مشترک سالیان متمادیست که با مادر زندگی نموده و تشخیص مصلحت طفل که ادامه مدت زمانیکه از مدار حضانت خارج شود به مصلحت اوست که در حضانت مادر باقی باشد با وارد دانستن اعاده دادرسی و دلایل ابرازی و گزارش موسعی که همکاران محترم قضایی در رابطه با اعمال ماده ۱۸ تهیه نموده و نظر ریاست محترم قوه قضاییه در اجازه و تجویز اعاده دادرسی به استناد صدر ماده ۴۳۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۲۱/۱/۷۹ در امور مدنی دادنامه مورد اعاده دادرسی را نقض و به استناد تبصره الحاقی ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی حکم به حضانت فرزند مشترک ع.س. را به مادرش خانم ز.س. صادر و اعلام می دارد. رأی صادره به موجب ماده ۳۶۵ از همان قانون قطعی است.
مستشاران شعبه ۲ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
ارژنگی ـ موسوی