رأی شماره 26 مورخ 5/9/1364

رأی وحدت رویه در مورد صلاحیت دادسراها و رسیدگی به اتهام اهانت و فحاشی

‌بسمه تعالی

‌ریاست محترم دیوان عالی کشور احتراماً به استحضار عالی می‌رساند: آقای جانشین بازپرس شبستر با ارسال دو فقره از پرونده‌های کیفری دادگاه صلح شبستر طی شماره3600-64.3.19 اعلام نموده در مورد اهانت و فحاشی از شعب 20 و 22 دادگاههای کیفری 2 تبریز آراء مختلفی صادر گشته و تقاضای طرح در هیأت‌عمومی دیوان عالی کشور نموده است اینک با ملاحظه پرونده‌ها به شرح آتی خلاصه می‌گردد.

1 – در پرونده کیفری کلاسه 2213.62 دادگاه صلح مستقل شبستر آقای جانشین بازپرس در تاریخ 63.6.3 در مورد اتهام مختار مسلم‌زاده دایر به‌اهانت به علت گذشت شاکی خصوصی مبادرت به صدور قرار موقوفی تعقیب نموده که قرار مزبور مورد مخالفت آقای دادیار دادسرای عمومی تبریز‌قرار گرفته و آقای دادیار اظهار نظر نموده رسیدگی به اهانت در صلاحیت دادگاه کیفری 2 می‌باشد پرونده جهت حل اختلاف در شعبه 20 دادگاه کیفری 2‌ تبریز مطرح شده و دادگاه با تأیید نظریه آقای دادیار حل اختلاف نموده است.

2 – در پرونده کیفری کلاسه 2189.63 دادگاه صلح مستقل شبستر آقای جانشین بازپرس در تاریخ 63.9.3 در مورد اتهام علی‌زمانی دایر بر اهانت و ‌فحاشی به علت گذشت شاکی خصوصی مبادرت به صدور قرار موقوفی تعقیب نموده که قرار مزبور مورد مخالفت آقای دادیار دادسرای عمومی تبریز‌قرار گرفته و آقای دادیار اظهار نظر نموده رسیدگی به اهانت و فحاشی در صلاحیت دادگاه کیفری 2 می‌باشد پرونده جهت حل اختلاف در شعبه 22‌ دادگاه کیفری 2 دادگاه تبریز مطرح شده و دادگاه با تأیید نظریه آقای جانشین بازپرس حل اختلاف نموده است. نظریه – همانطور که ملاحظه می‌فرمایید در دو امر مشابه اختلاف نظر بین شعب 20 و 22 دادگاههای کیفری 2 تبریز تحقق پیدا نموده است بنا به مراتب‌به استناد ماده 3 اضافه شده به قانون آیین دادرسی کیفری مصوب یکم مرداد ماه 1337 تقاضای طرح موضوع را در هیأت عمومی دیوان عالی کشور‌جهت اتخاذ رویه واحد دارد.

معاون اول دادستان کل کشور – حسن فاخری

 ‌جلسه وحدت رویه

‌به تاریخ روز سه شنبه: 1364.9.5 جلسه هیأت عمومی دیوان عالی کشور به ریاست حضرت آیت‌الله سیدعبدالکریم موسوی اردبیلی رییس دیوان‌عالی کشور و با حضور آیت‌الله سیدمحمد موسوی خوئینی‌ها دادستان کل کشور و جنابان آقایان رؤسا و مستشاران و اعضاء معاون شعب کیفری و‌حقوقی دیوان عالی کشور تشکیل گردید. پس از طرح موضوع و قرائت گزارش و بررسی اوراق پرونده و استماع عقیده آیت‌الله سیدمحمد موسوی‌خوئینی‌ها دادستان کل کشور مبنی بر: “‌موادی که از قانون صلاحیت کیفری‌ها، صلاحیت کیفری دو را بیان می‌کند در مقایسه با کیفری یک است و نه در‌مقایسه با صلاحیت دادسراها، بنابراین چنانچه در رابطه با فحاشی و اهانت، شاکی ابتداء به دادسرای مراجعه کرده بازپرس یا جانشین وی مکلف است‌رسیدگی و طبق قانون قرار موقوفی تعقیب یا منع تعقیب و یا کیفرخواست به تناسب موارد صادر نماید.” مشاوره نموده و اکثریت قریب به اتفاق بدین‌شرح رأی داده‌اند:

‌ردیف: 94.64  رأی وحدت رویه شماره: 26-1364.9.5

‌بسمه تعالی

‌رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور

‌نظر به این که برابر ماده 192 قانون اصلاح موادی از قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 7 قانون راجع به مجازات اسلامی مصوب 1361 جرائم و نیز‌مجازاتها حسب نوع آن‌ها به حدود و قصاص و دیات و تعزیرات تقسیم شده‌اند نه خلاف و جنحه و جنایت مندرج در قانون مجازات عمومی سابق و ‌مجازات توهین به افراد در ماده 86 قانون تعزیرات شلاق تعیین گردیده و ماده 217 قانون صدرالاشعار که در مقام تعیین حدود صلاحیت دادگاه کیفری ‌دو در مقابل دادگاه کیفری یک فحاشی را در صلاحیت دادگاه کیفری دو دانسته است به معنای نفی صلاحیت بازپرس یا جانشین او در رسیدگی به‌شکایت مزبور در حدود وظایف قانونی آنها نمی‌باشد بنابراین رسیدگی به اهانت و فحاشی در دادسرا چنانچه شاکی رأساً به دادسرا شکایت نماید و ‌اظهار نظر مقتضی بر موقوفی یا منع تعقیب یا مجرمیت تکلیف قانونی قضات دادسراست و رأی شعبه 22 دادگاه کیفری دو تبریز که نتیجتاً بر همین مبنا‌ صادر شده منطبق با موازین قانونی تشخیص می‌شود این رأی به تجویز ماده 3 قانون اضافه شده به قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1337 برای‌دادگاهها در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.

مطلب مرتبط :  رأی وحدت رویه شماره 560 مورخ 21/3/1370