ماده ۱) به بانک ملی ایران اجازه داده میشود بتقاضای مشتریان چکهائی بنام چکهای تضمین شده که پرداخت وجه آنها از طرف بانک تعهد‌شده باشد در دسترس صاحبان حساب بگذارد.

ماده ۲) صادرکننده و پشت‌ نویسان حق ندارند پرداخت وجه چک تضمین‌شده را منع کنند یا تقاضای مسدود کردن آنرا بنمایند.

ماده ۳) فوت و حجر و ورشکستگی صادرکننده چک تضمین‌شده خللی بحقوق دارنده چک وارد نخواهد ساخت طلب کاران صادرکننده نیز حق‌توقیف وجه این نوع چک را در صورتی که بنفع دیگری صادر یا پشت‌ نویسی شده باشد نخواهند داشت.

ماده ۴) سایر بانکها حق ندارند چکهائی بترتیب مذکور در ماده یک بجریان بگذارند.

ماده ۵) وزارتین دارائی و دادگستری مأمور اجرای این قانون می‌باشند.

قانون فوق که مشتمل بر پنج ماده است در جلسه یکشنبه بیست و دوم تیرماه یکهزار و سیصد و سی و هفت بتصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی – رضا حکمت

قانون بالا در جلسه ۱۳۳۴/۴/۱۴ به تصویب مجلس سنا رسیده است