تاریخ نظریه : 1398/06/20
شماره نظریه: 7/98/916


نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

اولاً، با توجه به تعاریف ارائه شده در خصوص «خانوار» مندرج در ماده یک آیین­نامه اجرایی ماده 39 قانون ثبت احوال کشور مصوب 1355 مبنی بر این­که «خانوار تعداد افرادی هستند که تحت سرپرستی یک فرد، در محلی ساکن می­باشند» و ماده 7 آیین­نامه اجرایی قانون هدفمند کردن یارانه­ها مصوب 1389 مبنی بر این­که «خانوار از افرادی تشکیل می­شود که بر اساس رابطه خویشاوندی درجه 1 با یکدیگر زندگی می­کنند …» و نیز لحاظ حکم مقرر در ماده 2 آیین­نامه اجرایی ماده 39 قانون ثبت احوال که مقرر می­دارد: «سرپرست خانوار به پدر یا مادر یا ولی قانونی و به طور­کلی به کسی اطلاق می­شود که مسئولیت امور خانواده به عهده اوست»، زنانی سرپرست خانوار تلقی میشوند که مسئولیت اداره خانواده را عهده­دار می­باشند که ممکن است متشکل از سرپرست خانواده به علاوه هر کدام از همسر، فرزند، پدر، مادر، خواهر، برادر و نیز کودک یا نوجوان تحت سرپرستی باشد. احکام مقرر در ماده 9 آیین­نامه اجرایی ماده 9 قانون هدفمند کردن یارانه­ها مصوب 1389 و بند «ج» ماده 5 قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی­سرپرست و بد­سرپرست مصوب 1392 و تبصره 3 ماده یاد شده و بند «ب» ماده واحده قانون اصلاح ماده 9 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1375 مؤید این دیدگاه است.

ثانیاً، با توجه به این­که داشتن فرزند شرط لازم برای تحقق عنوان سرپرست خانوار نمی­باشد، پرسش مطرح شده در خصوص سن فرزند منتفی است.

مطلب مرتبط :  انحصار وراثت در صورت فوت هم زمان